Autologiczna terapia włosów z wykorzystaniem komórek progenitorowych

Efekty:

Celem terapii jest biologiczne wsparcie istniejących mieszków włosowych oraz stworzenie korzystniejszych warunków dla ich prawidłowego funkcjonowania.

W zależności od stopnia zaawansowania łysienia i indywidualnej odpowiedzi organizmu możliwe jest:

• zwiększenie grubości włosów,
• poprawa gęstości włosów,
• zmniejszenie widoczności przerzedzeń,
• poprawa jakości i kondycji włosów,
• wspieranie aktywności osłabionych mieszków włosowych,
• wspomaganie procesów regeneracyjnych skóry głowy,
• pojawianie się nowych włosów z zachowanych mieszków,
• poprawa ogólnej objętości fryzury.

Efekt nie pojawia się bezpośrednio po zabiegu. Mieszki włosowe potrzebują czasu, aby przejść przez kolejne etapy cyklu wzrostowego, dlatego pierwsze zmiany mogą być obserwowane po kilku miesiącach. Terapia nie tworzy nowych mieszków włosowych w miejscach, w których zostały one trwale utracone

Wskazania:

Autologiczną terapię komórkami progenitorowymi można rozważyć przede wszystkim u kobiet i mężczyzn z:

• łysieniem androgenowym,
• postępującym przerzedzaniem włosów,
• miniaturyzacją włosów widoczną w trichoskopii,
• zmniejszeniem grubości i jakości włosów,
• poszerzającym się przedziałkiem,
• przerzedzeniem włosów na szczycie lub czubku głowy,
• osłabionymi, ale nadal obecnymi mieszkami włosowymi,
• potrzebą zastosowania terapii regeneracyjnej,
• wskazaniami do terapii skojarzonej.

Największy potencjał terapii występuje na etapie, kiedy mieszki włosowe są jeszcze obecne, ale ich aktywność jest osłabiona. W przypadku bardzo zaawansowanego łysienia i trwałej utraty mieszków możliwości terapii regeneracyjnej są ograniczone

Przed zabiegiem

Podstawą kwalifikacji do zabiegu jest prawidłowe rozpoznanie rodzaju łysienia oraz ocena stanu mieszków włosowych. Przed rozpoczęciem terapii przeprowadzany jest szczegółowy wywiad oraz ocena skóry głowy i charakteru przerzedzenia włosów. Istotnym elementem kwalifikacji może być trichoskopia.

Badanie pozwala ocenić m.in.:

• grubość włosów,
• stopień ich miniaturyzacji,
• charakter przerzedzenia,
• stan skóry głowy,
• obecność mieszków włosowych w obszarze planowanej terapii.

Ma to szczególne znaczenie, ponieważ terapia nie tworzy nowych mieszków włosowych. Jej zadaniem jest biologiczne wsparcie mieszków, które nadal istnieją, ale funkcjonują coraz słabiej. W zależności od wywiadu i stanu zdrowia pacjenta przed zabiegiem mogą zostać zalecone dodatkowe badania lub konsultacje

Po zabiegu:

Po zakończeniu procedury pacjent może wrócić do domu. Ze względu na niewielkie pobranie tkanki oraz serię iniekcji w skórę głowy mogą pojawić się przejściowe reakcje miejscowe. Bezpośrednio po zabiegu mogą wystąpić:

• niewielkie zaczerwienienie,
• tkliwość skóry głowy,
• niewielki obrzęk,
• drobne strupki w miejscu pobrania lub podania materiału,
• przejściowy dyskomfort.

Objawy te mają zazwyczaj charakter krótkotrwały. Po zabiegu należy przestrzegać indywidualnych zaleceń dotyczących pielęgnacji skóry głowy i miejsca pobrania materiału. Efekty terapii rozwijają się stopniowo. Pierwsze zmiany można obserwować po kilku miesiącach, a postępy terapii warto oceniać na podstawie dokumentacji fotograficznej oraz kontrolnej trichoskopii

Przebieg zabiegu

Cała procedura odbywa się podczas jednej wizyty i wykorzystuje wyłącznie własny materiał biologiczny pacjenta.

1. Pobranie tkanki

Po zastosowaniu znieczulenia miejscowego pobierany jest bardzo niewielki fragment własnej tkanki pacjenta. Materiał najczęściej pochodzi z obszaru skóry głowy nieobjętego procesem łysienia. Pobranie ma niewielki zakres i nie jest klasycznym przeszczepem włosów.

2. Przygotowanie mikroprzeszczepu

Pobrana tkanka jest następnie mechanicznie przetwarzana i rozdrabniana. W ten sposób przygotowywany jest materiał zawierający mikrofragmenty własnej tkanki oraz komórki o potencjale regeneracyjnym. Cały proces odbywa się podczas tej samej procedury – bez konieczności laboratoryjnej hodowli komórek.

3. Podanie preparatu

Przygotowany mikroprzeszczep podawany jest za pomocą serii niewielkich iniekcji bezpośrednio w obszary skóry głowy objęte przerzedzeniem. Materiał trafia w okolice istniejących mieszków włosowych, gdzie ma wspierać lokalne procesy regeneracyjne i stworzyć korzystniejsze środowisko dla ich funkcjonowania. Po zakończeniu procedury pacjent otrzymuje zalecenia pozabiegowe i może wrócić do domu.

O zabiegu

Autologiczna terapia włosów z wykorzystaniem komórek progenitorowych należy do metod współczesnej medycyny regeneracyjnej. Jej charakterystyczną cechą jest wykorzystanie własnego materiału biologicznego pacjenta.

Czym są komórki progenitorowe?

Komórki progenitorowe to komórki uczestniczące w procesach odnowy i regeneracji tkanek. W obrębie skóry oraz mieszków włosowych występują populacje komórek związanych z regeneracją i prawidłowym przebiegiem cyklu wzrostowego włosa. Przygotowany podczas zabiegu mikroprzeszczep zawiera nie tylko komórki o potencjale regeneracyjnym, ale również mikrofragmenty tkanki oraz inne elementy mogące uczestniczyć w lokalnej komunikacji biologicznej. Mechanizm terapii nie polega więc na „przeszczepieniu komórek, które zamieniają się we włosy”. Jej celem jest stworzenie korzystniejszego środowiska biologicznego dla istniejących, osłabionych mieszków włosowych.

Jak terapia wpływa na mieszki włosowe?

W przebiegu łysienia androgenowego mieszki włosowe stopniowo ulegają miniaturyzacji. Produkowane przez nie włosy stają się coraz cieńsze, krótsze i mniej widoczne. Komórki progenitorowe oraz pozostałe elementy mikroprzeszczepu mogą oddziaływać na lokalne środowisko tkanek m.in. poprzez uwalnianie czynników sygnałowych związanych z procesami regeneracyjnymi. Celem terapii jest wsparcie aktywności osłabionych mieszków oraz poprawa warunków ich funkcjonowania.

Czy terapia tworzy nowe mieszki włosowe?

Nie. To jedno z najważniejszych ograniczeń tej metody. Jeżeli w danym obszarze doszło już do trwałej utraty mieszków włosowych, terapia regeneracyjna nie jest w stanie odtworzyć ich od podstaw. Dlatego największy potencjał ma u pacjentów, u których mieszki nadal są obecne, ale w wyniku miniaturyzacji produkują coraz cieńsze i słabsze włosy. Z tego powodu tak istotna jest właściwa kwalifikacja i wykonanie trichoskopii przed rozpoczęciem terapii.

Czy to terapia komórkami macierzystymi?

Określenie „terapia komórkami macierzystymi” jest często wykorzystywane w odniesieniu do podobnych procedur, jednak nie opisuje precyzyjnie tej metody. Jest to autologiczna terapia wykorzystująca komórki progenitorowe oraz mikrofragmenty własnej tkanki pacjenta. Nie jest to klasyczna terapia polegająca na laboratoryjnej hodowli komórek macierzystych, a następnie ich przeszczepieniu.

Czym różni się od osocza bogatopłytkowego?

Obie metody wykorzystują potencjał regeneracyjny własnego organizmu, jednak bazują na innym materiale biologicznym. Osocze bogatopłytkowe (PRP) przygotowywane jest z krwi pacjenta i wykorzystuje przede wszystkim płytki krwi oraz uwalniane przez nie czynniki wzrostu.

Autologiczna terapia komórkami progenitorowymi wykorzystuje natomiast mikrofragmenty własnej tkanki zawierające komórki o potencjale regeneracyjnym oraz inne elementy tkankowe.

Są to więc dwie różne metody, które mogą być rozważane w zależności od rodzaju problemu, stanu mieszków włosowych oraz indywidualnego planu terapii.

Czy zabieg można łączyć z innymi metodami?

Tak. W przypadku łysienia androgenowego terapia może stanowić element szerszego, długoterminowego planu postępowania. Nie powinna być jednak traktowana jako automatyczny zamiennik innych metod leczenia. Łysienie androgenowe jest procesem przewlekłym, dlatego u części pacjentów konieczne może być stosowanie terapii skojarzonej lub dalszego leczenia podtrzymującego. Terapia nie usuwa genetycznej predyspozycji do łysienia androgenowego, dlatego nie można zagwarantować trwałości uzyskanego efektu.